आपण कधीही न पाहिलेले 14 शानदार पक्षी …!!

आकाशात उडणारी पक्षी किंवा छोट्या झाडांपासून वृक्षापर्यंत उडणारे  पक्षी ह्यांचा आपणास नेहमीच कुतुहल असते . त्यांची गोड ,कर्कश्य आवाज तसेच त्यांची रंगीत पंखे  इंद्रधनुष्या सारखे हे बघून भारावुन जातो व जीवन कसे आनंदीनाय होते.. आपण आपल्या क्षेत्रात ,परिसरात नेहमी पक्षी बघत असतो तरी , आम्हाला बर्याचदा जगभरात आढळणार्या आश्चर्यकारक पक्ष्यांची माहिती नसते. आज आपण 14 सुंदर आणि अनोखे जगातील पक्षी बघु  जे आपल्याला आपल्या विलक्षण क्षमतेसह आणि विलक्षण पंखांमुळे प्रभावित करतील.

१ .पेंटेड बंटिंग ( Painted Bunting)

उत्तर अमेरिकेत या प्रजातीतील नर पक्षी सर्वात सुंदर मानले जातात,  ते त्यांच्या आयुष्यातील दुसर्या वर्षातच सुंदर बनतात. या टप्प्यापर्यंत, नर आणि मादी दरम्यान फरक सांगणे जवळजवळ अशक्य आहे,जे ह्या टप्प्या पर्यंत नर मादी हिरव्यारंगाचे दिसतात.जरी हे पक्षी लुप्तप्राय झाले नाहीत तरी त्यांच्या लाजाळू पणा मुळे त्यांना जंगलात शोधणे कठीण होते.

2. नॉर्दर्न व्हायोलिसस ट्रोगॉन ( Northern Violaceous Trogon)

हा  पक्षी फक्त कीटक खात नाहीत तर ते  मुंग्या देखील खातात. ते आपले घरटे बांधण्यासाठी गांधीलमाशी , मुंग्या किंवा मुरुमांचा वापर करतात. ते आपले घरटे कधीच सोडत नाहीत कारण त्यांत ती अंडी घालतात व त्यांची जपणूक करतात .  ह्या अंड्यातील काहीं मधून छातीवर निळे आणि पंख हिरवे असलेले नर तर गडद राखाडी रंगाची छाती आणि खालचे अंग गडद राखडी व काळपट असलेली ती मादी असते.

3. कॉमन ग्रीन मॅग्पी (Common Green Magpie)

Magpies प्रत्यक्षात रेवेन कुटूंबातली गाणारे पक्षी आहेत आणि ही प्रजाती त्यांच्या हिरव्या रंगा मुळे व रेवन जातीच्या पक्षांची पंख पण हिरव्या रंगाची असतात.  थायलंडच्या खुल्या निसर्गमध्ये , मलेशिया, इंडोनेशियाच्या सुमात्रा आणि उत्तर-पूर्व भारताच्या सामान्य ग्रीन मॅग्पी आढळतात . आणि हे पक्षी अगदी थोडेसे शांत व अगदी थोडे आवाज करतात.

4. पर्पल गॅलिन्यूले (Purple Gallinule)

हे शिकार पक्षी वनस्पती, प्राणी आणि अंडी आणि इतर पक्ष्यांची पिल्ले खातात जे दक्षिणपूर्व अमेरिका आणि मध्य अमेरिकेच्या दलदल असलेल्या पानथळी मध्ये राहतात. ते कॅनडा आणि आइसलँड तसेच दक्षिण अर्जेंटिनाच्या आर्कटिक द्वीपसमूह यासारख्या उत्तरी देशांमध्ये देखील पाहिले जाऊ शकतात.हे पक्षी  या सर्व स्थानात दिसतात तेव्हा हेच सिद्ध होते की जरी ते लहान आकाराचे (26-37 सें.मी. लांबीचे) असले तरी, या पक्ष्यांची स्थलांतर मोठ्या प्रमाणात होते .

5. थ्री-वॉटल बेलबर्ड (Three-wattled Bellbird )

या पक्ष्याचे नाव तीन मिशी (विशिष्ट पक्ष्यांच्या मान आणि चोंचे खालील असलेल्या त्वचेला जोडलेले) जे चित्रात पाहिले जाऊ शकते, ज्यामुळे  ओळखणे सोपे आहे . हे पक्षी लुप्त होण्याच्या मार्गात आहेत , ही एक समस्या आहे कारण या पक्ष्यांना एक अद्वितीय शक्ती आहे ज्यामुळे मध्य आणि दक्षिण अमेरिकेतील फळझाडांच्या बियाण्यांच्या वितरणामध्ये देखील ती महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावतात .

6. जांभळे-हिरवे गिळवे (Violet-green Swallow)

या लहान पक्षांचा सरासरी आकार 13 सेंटीमीटर इतका असतो  आणि कदाचित आपण अंदाज केलाच असेल की त्याचे नाव त्याच्या पंखांच्या रंगापासून पडले असेल. इतर प्रजातींच्या निळ्यां पक्ष्या प्रमाणे हा  उडताना कीटक शिकार करणार्या सारखा तज्ज्ञ आहेत परंतु त्यांच्या इतर "कुटुंब सदस्यां पेक्षा" उच्चतर उंची वरून शिकार हेरतात ह्यासाठी ओळखले जातात.

७. हिमालयी मोनाल (Himalayan Monal)

नेपाळच्या राष्ट्रीय पक्षीला कधीकधी हिमालयी मोनाल म्हणतात आणि ते फिजेंट कुटुंबाचा भाग आहे. त्याची सरासरी लांबी 70 सें.मी. आहे,  नर पक्षी मादी पेक्षा मोठी आणि वजनदार आहेत - आणि अधिक रंगीबेरंगी असतात. नर मोनल्सला त्यांच्या पंखां वरून ओळखणे सोपे आहे, जे रंगीबेरंगी आणि धातूचे आहेत असे वाटते. अफगाणिस्तान, पाकिस्तान, तिबेट आणि नक्कीच नेपाळमध्ये हे पक्षी आढळतात.

8. सामान्य गरीब (Common Poorwill)

हा पक्षी दिसायला छान ,गोंडस आहे ह्याची लांबी अठरा सें .मी आणि वजन छत्तीस ते अठावन ग्रॉम इतकी असते व  इंद्रधनुष्यासारखे डोळे आहे .अति कठीण पर्यावरणीय परिस्थितीत हा मूर्च्छित अवस्थेत जाणारा जगातील एक मात्र पक्षी म्हणून प्रसिद्ध आहे.

प्रामुख्याने मध्य आणि पश्चिम मेक्सिकोमध्ये आढळून येतो. ह्याचा आकार लहान असल्यामुळे आपल्याकडे खूप तीक्ष्ण डोळे असतील तरच गडद रंगाच्या पंखांमुळे हा दिसू शकेल .बहुतेक रात्री ते  देखील सक्रिय असतात .

9. पुनरुत्पादक क्विझल (Resplendent Quetzal)

या प्रजातींला  हे नाव का मिळाले हे  समजून घेणे फार सोपे आहे  त्याचे वैशिष्ट्यपूर्ण आणि अद्वितीय रंगीबेरंगी  दिसण्यामुळे समजणे सोपे आहे. या पक्ष्यांना एकदा अमर्यादित आणि मेझोमेरिकन साहित्यातील देव "पंख असलेल्या सर्प" नावाच्या क्वेत्झालकोट्लचे नातेवाईक मानले गेले होते. हे पक्षी 65 सें.मी. पर्यंत लांब आहेत आणि सर्वसाधारणपणे त्यांचे पंख रंगीत, लांब आणि अत्यंत उज्ज्वल आहेत. पूर्वीच्या काळात या पंखांनी सेंट्रल अमेरिकन शासकांचे मुकुट देखील सुशोभित केले जात होते.

10. अमेरिकन येलो वॉर्बलर ( American Yellow Warbler )

हा पक्षी न्यू वर्ल्ड वॉरबर्ल कुटुंबाचा आहे जो अमेरिकेत आढळून येतो आणि युरोप व आशियामध्ये मुख्यतः राहणार्या वॅबलर कुटुंबापासून जरा वेगळे आहेत . अमेरिकन पिवळा वॉर्बलर लहान आणि गाणे गाणारा म्हणुन ओळखला जातो (10-18 से.मी. लांब आणि 7-25 ग्रॅम वजन)  नर व मादी यांच्यात विशिष्ट फरक नसतो पण , विशेषतः त्यांच्या डोक्याच्या क्षेत्रामध्ये थोडासा रंग फरक असतो हे वगळता त्यातील तासा फरक नसतो.

11. रेड-पायड बोबू ( Red-footed Booby )

एक क्षणभर  समुद्रकिनाऱ्याला पाहून , त्याच्या नावाची उत्पत्ती समजली जाऊ शकते.  लाल पायाचे लहान पक्षी, जे (64-76 से.मी. लांबीचे) असतात, त्यांच्या निळ्या रंगाचे चोंच व गळ्या भोवती हिरव्या रंगाचे ठिपके आणि त्यांच्या डोळ्या भोवती चमकदार मंडळे देखील असतात. ते बहुतेक प्रजनन ऋतू दरम्यान केवळ जमीन शोधून काढतात बाकी महासागरात आपले आयुष्य घालवतात.

12. न्यूझीलंड फॅन्टाईल ( The New Zealand Fantail )

या यादीतील इतर पक्ष्यांप्रमाणे न्यूझीलँड फॅन्टाईल हा अतिशय रंगीत प्राणी नाही तर त्याच्या लहान शरीरमानामुळे  (16 सें.मी.) ते आपले वेगळेपणा सांभाळणे कठिण जाते . याचा अर्धा भाग शेपटी आणि शेपटीची पंख आहे. माओरी पौराणिक कथेनुसार, न्यूझीलंडचे मूळ असलेले हे पक्षी देवतांचे मृत्यूचे संदेशवाहक आहेत असे मानले जाते , तथापि, हा एक असामान्य मिलनक्षम प्राणी आहे ज्यास मनुष्याभोवती फिरण्यासाठी कोणतीही समस्या नसते जेव्हा ते हवेमध्ये आपले शिकार लहान कीटक शोधतात.

१३.  रेड-बेलीड पॅरडाइझ फ्लाईकचर ( Red-bellied Paradise Flycatcher )

हे रंगीत  गाणारे पक्षी प्रामुख्याने इक्वेटर भागातील आफ्रिकन महाद्वीपावर दिसून येतात आणि ते सहसा जंगलात राहतात. ते झाडांच्या फांद्यावर बसतात आणि त्यांच्या वाटेवरुन हवेतून उडणाऱ्या कीटकांची शिकार करताना दिसतात, आणि शिकार पकडलय नंतर ते परत आपल्या मुळ ठिकाणी  परत येतात .

14. गियानान कॉक ऑफ द रॉक ( Guianan Cock-of-the-rock )

या पक्ष्याचे वैज्ञानिक नाव रुपिकोला ( Rupicola ) आहे आणि पहिल्या दृष्टीक्षेपात हे ओळखणे कठीण आहे कि खरोखरच जिवंत प्राणी आहे का ?चोंच नसलेला आणि  विचित्र पंख असलेली बाहुली तर नाही हे ओळखणे कठीण आहे. या पक्ष्याच्या सर्वात धक्कादायक आणि गोंधळात टाकणारे वैशिष्ट्य म्हणजे पंखांचा मुकुट जो पुरुषांच्या डोक्यांना शोभायमान करतो आणि त्यांची सर्व शरीर तेजस्वी नारंगी रंगात दिसतात तेव्हा त्यांत त्याची चोच लपवली जाते. ही प्रजाती प्रामुख्याने गुयाना प्रदेशामध्ये, जी दक्षिण अमेरिकेच्या उत्तरेकडील भागात आढळते, जिथे ते तुलनेने सहजपणे आढळू शकतात कारण विशिष्ट प्रजातींचे प्राणघातक पक्षी वगळता त्यांना कोणताही विशिष्ट धोक्याची भीती  नाही.

=======================================================

image source:  Dan Pancamo, TonyCastro, Wing-Chi Poon, Ryan Kozie, Alan Vernon, Dibyendu Ash, Allan J Sande, Mdf , Steve Garvie, Almir Cândido de Almeidaइमेज सोर्सः डॅन पंकमो, टोनीकास्ट्रो, विंग-ची पू, रयान कोझी, अॅलन व्हर्नन, डिबेंदेऊ अॅश, अॅलन जे संडे, एमडीएफ, स्टीव्ह गॅव्ही, अल्मर कांडिडो दे अल्मेडा

२०१६-ऑस्कर पारितोषिक वितरण सोहोळा पांढरा की रंगीबेरंगी?

ॲकेडमी ऑफ मोशन पिक्चर्स, आर्ट्स ॲन्ड सायन्स (AMPAS) या संस्थेने १९२७ आणि १९२८ या वर्षी तयार झालेले चित्रपट हिशेबांत घेऊन १६ मे १९२९ या दिवशी पहिला पारितोषिक सोहोळा सुप्रसिद्ध हॉलीवूड रूझवेल्ट या हॉटेलमधे साजरा केला.  ह्या सुरुवातीच्या खाजगी समारंभाला फक्त २७० पाहुणे ऊपस्थित होते. तेव्हांपासुन ते आजतागायत ऑस्कर पारितोषिक मिळविणे हे चित्रपट कलावंतांना नोबेल पारितोषिक मिळविण्या इतकेच महत्वाचे, समाधान मिळऊन देणारे व विषेश मानसन्मान मिळऊन देणारे ठरले आहे.

 जशी जशी वर्षे ऊलटली तशी ऑस्कर पारितोषिके मिळविण्याची जिद्द वाढीलाच लागली. हे पारितोषिक म्हणजे चित्रपट कलेच्या क्षेत्रामधला  सर्वोच्च सन्मान समजला गेला. गेल्या जवळ जवळ ८० च्या वर वर्षांत  पारितोषिकाचा कसही बदलत गेला. तो जास्त कडक आणि शिस्तिचा झाला. हळुहळु त्यामधे परदेशी चित्रपटांचा अंत:र्भावही करण्यात आला. ऑस्करच्या तोडीचा अनुभव असलेल्या कलावंतांची बिदागी इतरांच्या मानाने जास्त मिळु लागली. हा समारंभ म्हणजे ऑलिंपीक विजेत्या खेळाडुंसारखाच मोठ्या थाटामाटाने होऊ लागला. चित्रपट क्षेत्रामधला मानाचा तुरा असा सिद्ध झाला.

तसे आतांपर्यंत सुरळीतच चालले होते. मात्र या वर्षी त्याला थोडे गालबोट लागते आहे! या वर्षी त्याला रंग फासला गेला आहे. हा समारंभ विशेषकरुन केवळ पांढ-या कलाकारांनाच न्याय देतो, आणि शिवाय तेही पुरूष कलाकारच. स्त्री कलाकारांना, विशेषकरुन काळ्या स्त्री कलाकारांना ही पारितोषिके हव्या त्या प्रमाणांत मिळत नाहीत असा आरोप ॲकेडमीवर केला गेला आहे. 

त्यामधील सत्यासत्यतेची जाण व्हायच्या आंतच कांही काळ्या सुपरस्टार्सनी या वर्षी समारंभावर बहिष्कार घालण्याचा निर्णयही घेऊन टाकला आहे. ही नांवे हॉलीवूडमधली गाजलेली, पुर्वी ऑस्कर पारितोषिके मिळविलेली असल्याने तर त्यांचे बोलणे मनावर घेऊन अकादमीने Corrective Actionsसाठी पाऊल ऊचलेलेही आहे. हॉलीवूडनगरी आणि त्यामधे चालत असलेला हा Business किती fast pace operation आहे हेही त्यामुळे सा-या जगाला कळले.

२८ फ़ेबृवारीस हॉलीवूडमधे होणा-या या समारंभाची माहिती, आंकडेवारी या लेखाच्या निमित्ताने रसिकांपर्यंत पोहोचवावी हा या लेखनाचा ऊद्देश आहे. अकादमीवर होणारे आरोप खरे की खोटे, ह्या चर्चेपासुन अलिप्त राहुन केवळ समारंभाच्या पार्श्वभुमीबद्दल चर्चा करणे हा आणि केवळ हाच हेतु आहे! त्यामुळे माझे व्यक्तीगत मतप्रदर्शन मी केवळ खाजगी बैठकीपुरतेच मर्यादित ठेवणार आहे. ऊद्देश असा की जाणकरांनी त्यांचे स्वत:चे मत तयार करावे. असो

अकादमी आता ८९ व्या वर्षांत पदार्पण करीत आहे. गेल्या ८९ वर्षांत खाजगी समारंभापासुन सुरु केलेली ही गंगोत्री आता एका विशाल सागरासारखीच रुंदावली आहे. त्यामुळे भरपुर अनुभव गांठीला बांधुन आणि कोणते चित्रपट पारितोषिकासाठी स्पर्धेत आलेले आहेत ते हिशेबांत घेऊनच आतापर्यंतचे नियम केलेले आहेत, आणि कालानुसार त्यामधे योग्य ते बदलही केले गेले आहेत. मग याच वर्षी असा मुद्दा का आणला जातो आहे हाही एक संशोधनाचा विषय होऊ शकेल. असो

वास्तविक पाहाता ४ वर्षांपुर्वीच म्हणजे २०१२ पासुन अकादमीने जास्तीत  जास्त स्त्रि-कलाकार आणि मायनारिटी ग्रूप यांना ऊत्तेजन देण्यासाठी कांही अमुलाग्र बदल करायला सुरुवात देखील केलेली आहे. सध्या ज्या कलाकारांना आयुष्यभर मतदानाचा अधिकार दिला आहे ती संख्या ६२६१ आहे. मात्र सगळे लोक मतदानाचा अधिकार बजावतातच असे नाही! सध्या जो आरोप अकादमीवर केला जातो आहे त्यावर ऊपाय म्हणुन त्यांनी तांतडीची बैठक घेऊन खालील निर्णय घेतले आहेत.

१. ज्या ज्या मतदान अधिकार मिळालेल्या कलाकारांनी गेल्या कांही वर्षांत मतदानाचा हक्कच बजावला नाही त्यांचा अधिकार अकादमी ताबडतोब काढुन घेईल.

२. त्यांची रिप्लेसमेंट करतांना शक्यतोवर काळ्या स्त्री कलाकार आणि मायनारिटी कलाकार (काळे, एशियन, स्पॅनिश वगैरे) ह्यांना संधि दिली जाईल.

३. आणि हे करतांना आजपासुन ते २०२० पर्यंत म्हणजे पुढच्या केवळ ४ वर्षांत सध्या असलेल्या काळ्या कलाकारांची, स्त्री काळ्या कलाकारांची संख्या दुपटीवर नेण्यात येईल.

अकादमीने ऊचललेले हे पाऊल खुपच आक्रमक असे आहे. कलाकारांच्या तक्रारीला न्याय देण्यासाठी कंबर कसुन कामाला लागल्याचे चिन्ह आहे.

सध्या अकादमीमधे १५०० स्त्री कलाकार आहेत. आणि ५३५ अ-पांढरे आहेत. आता ही संख्या पुढील चार वर्षांत दुप्प्ट करायची असेल तर २०२० या वर्षी स्त्री कलाकारांची संख्या ३००० आणि अ-पांढरे कलाकार-संख्या १०७० होईल. याचाच अर्थ असा की पुढील चार वर्षांत प्रत्येक वर्षी ही संख्या अनुक्रमे ३७५ आणि १३३ ने वाढवावी लागेल. अकादमीच्या कसाला ऊतरणारे इतके Qualified कलाकार ऊपलब्ध आहेत कां? आणि समजा-फक्त समजा की त्यांच्या कसाला ऊतरणारी ही एव्हढी कलाकार मंडळी मिळाली नाही तर? तर केवळ हे ऊद्दिष्ट पुर्ण करण्यासाथी कसाची क्वालिटी कमी करणार की काय? याचाच अर्थ असा की २०२० ला जी संख्या तयार होईल त्यामध्ये सर्व योग्य कलाकार असतील? या निर्णयाचे दूरवरचे परिणाम किती धोकादायक असतील हे नव्याने सांगायला नकोच! अकादमीचे सध्याचे नियम हे खुप Stringent आहेत. त्या मधे बसणारे कलाकार मिळाले नाहीत तर ऑस्करच्या मुळ संकल्पनेची किती वाट लागेल हे सांगायला भविष्य संगणा-राची गरज नाही! ह्याच अकादमीचे माजी अध्यक्ष Hawk Koch ह्यांनी अनुभवाचे बोल एका क्षणाचाही विलंब न लावता सांगितलेही आहेत. ते म्हणाले की, "सध्याच्याच कठिण नियमांत कलाकार बसत नाहीत. कारण पुरेसे चांगले कलाकारच नाहीत! मग अकादमीचे मंडळ आणणार आहेत कुठुन १५०० नविन स्त्री कलाकार आणि ५३५ अ-पांढरे कलाकार? आणि ते ही पुढच्या चार वर्षांत? आणि मग ही संख्या केवळ जाहीर केली आहे म्हणुन पुर्ण करण्यासाठी नियम शिथिल करणे हेच करावे लागेल ह्यांना! मग क्वालिटीचे काय? थोडक्यांत म्हणजे केवळ संख्या पुर्ण करण्यासाठी ती Quality शी केलेली तडजोड असेल.

परंतु विचार करण्यासारखी गोष्ट अशी आहे की ह्या सर्व गोष्टींसाठी अकादमी खरोखरीच जबाबदार आहे कां? अकादमीकडे जे चित्रपट निवडीसाठी म्हणुन आणले जातात वा ठेवले जातात त्यांतुनच ते पारितोषिकासाठी कलाकार निवडणार ना! आख्या अमेरिकेतुन शेकडो चित्रपट ऑस्करसाठी पाठविले जातात. त्यामधुन वस्त्रगाळ करुन निवडसमिती कांही मोजकेच चित्रपट अकादमीकडे पाठविते. आणि केवळ त्यामधुनच अकादमीला ~स्करसाठी चित्रपट आणि त्यामधले कलाकार निवडायची संधि असते. निवडसमिती कोणते चित्रपट वस्त्रगाळ करुन पाठविते त्यावर अकादमीला कांहीच अधिकार नाहीत. त्यांनी फक्त समोर आलेल्या कलाकृतींमधुनच निवड करायची असते. निवडसमितीकडे रंगी बेरंगी कलाकारांचे अथवा मायनारिटींनी कामे केलेले चित्रपट पुरेसे येतात का? समजा ते पुरेसे येतच नसले तर? म्हणजे खर तर गा-हाणे मांडायचेच असेल तर वा तक्रार करायचीच असेल तर ती जी निवडसमिती सुरुवातीस त्यांना अभिप्रेत असलेला कस (Criteria) लाऊन चित्रपटांची निवड करतात त्यांच्याकडे करायला हवी नाही का? आणी तक्रार करणा-या मंडळींना हे माहित नाही असेही नाही! मग ते अकादमीस कां छळताहेत? हे सारे महित असतांना ते डायरेक्ट निवडसमितीकडे कां जात नाहीत? निवडसमितीकडे तक्रार करणे हे त्यांना सहज शक्य आहे पण ते करीत नाही! त्याला अर्थात अनेक कारणे आहेत. एकतर ते त्यांना परवडणारे नसावे! कारण शेवटी निवडसमितीच  ठरविणार की पुढे कोणते चित्रपट निवडायचे! म्हणजे त्यांना दुखऊन चालणार नाही. शिवाय तक्रार केली तरी निवडसमिती इतकी बहाद्दर आहे की ती त्याकडे फारसे लक्ष देणार नाही. कदाचित पुरेसे चित्रपट स्पर्धेमधे भाग घ्यायला ऊतरत देखील नसतील! आणि हे सत्य पचविणे सगळ्यांनाच कठिण जाईल. असे असले तर तक्रार करणा-या मंडळींच्या गा-हाण्यातली हवाच निघुन जाईल. म्हणजे ही शक्यता नाकारता येणार नाही. निवडसमितीची भुमिका अशीही असण्याची शक्यता आहे की समजा १०० चित्रपट पारितोषिकासाठी सादर केले आणि त्यातले ८० पांढ-या लोकांनी तयार केले आणि ऊरलेले अ-पांढ-यांनी वा इतरांनी केलेले असले तर त्या प्रमाणातच फायनल रिझल्ट येईल, तेथे डिस्क्रीमिशनचा प्रश्नच कुठे येतोय? शिवाय डायरेक्ट निवडसमितीकडे जाऊन मांजराच्या गळ्यांत घंटा कोण बांधणार?  निवडसमिती ही अशाच मंडळींची तयार केली आहे की ते हा सर्व प्रकार बिझिनेस म्हणुन पाहात आहेत आणि कोणत्याही ईमोशनल प्रेशरची ते फारशी दखल घेणार नाहीत.

शेवटी चित्रपट निर्मिती ही केवळ कलेसाठी कला म्हणुन नव्हे तर तुमच्या गुंतवणुकीवर तुम्हाला किती नफा मिळतो आहे, आणि तो वापरुन तुम्ही सरकारला किती टॅक्स देऊ शकणार आहात, मिळालेल्या नफ्यातुन अजुन किती अधिक चित्रपट निर्मिती करणार आहात आणि हा धंदा बरकतीला आणणार आहांत हेही महत्वाचे आहेच ना!

या वर्षी ऑस्कर्सचे अधिकारी एका डझनाच्यावर काळे कलाकार प्रेझेंटर्स आणणार आहेत. शिवाय अ-पांढरे प्रेझेंटर्समधे आपल्या भारताची प्रियांका चोप्रा देखील आहे. एक काळा कलाकारच Chris Rock या समारंभाचे यजमानपद गेली अनेक वर्षे करतो आहे.

ऑस्करसारख्या एका कलेच्या देवळांत आमचा देव काळा आणि तुमचा देव पांढरा असा वाद न घालतां त्या देवांची पुजा बांधण्याची संधि मिळणे हे  जास्त महत्वाचे असावे. म्हणुनच रंगांच्या पलीकडे विरोधकांची दृष्टी असणे ही निदान या वर्षीच्या समारंभाची गरज आहे

शेवटी फक्त एकच की धंदा आणि कला यांची सांगड घालणे भल्याभल्यांना जमले नाही! आज हॉलीवूड देखील त्याच ऊंबरठ्यांत अडकले आहे हे मात्र खरे!

 

शशिकांत पानट

------------------------------------------------------------------------------

सर्व छायाचित्रे गुगल ईमेजेसच्या सौजन्याने . 

नमो ..........-(नरेंद्र मोदी )

                                   नमो 



मी तसा कोणत्याही पक्षाला सोवळा मानीत नाही सर्व पक्ष एका माळेची मणी  आहेत पण कॉग्रेसचा  दुटप्पीपणा आणि सततचा गुजरात २००२ च्या दंग्यांचा उलेख व एकट्या मोदीस कोंडीत पकडण्याची त्यांची धडपड व आम्ही किती सोवळे  हे जनतेस दाखविण्याचा केविलवाणा प्रयत्न बघून वाटले कि काही सत्ये सर्वां  समक्ष यावी ह्या हेतुने लिहले.  


 मोदी भारतीय राजकारणात तेही गुजरात सोडून केंद्रीय नेतृत्व करण्यास समर्थ आहेत असे जेव्हा भाजपा नेत्यांची दुसरी फळी सांगत होती आणि पक्षांत वाढते समर्थन त्याच बरोबर हालचालींना वेग आला व त्यांना २०१४ च्या सार्वत्रिक निवडणुकीची भाजपची कमान सांभाळण्याची जबाबदारी दिली गेली.  तेव्हा पासून कांग्रेसचे नेते सर्व बाजूने त्यांच्यावर तुटून पडत आहेत . ह्या सर्व कॉग्रेसी मंडळींचा एकच लक्ष ते म्हणजे २००२ मधील गुजरात दंगे आणि त्यासाठी मोदींना जवाबदार आणि अल्पसंख्याकाच्या झालेल्या हत्या ( गोध्रा  कांड ) घडवून आणल्याचा आरोप करीत आहे. पण आश्चर्य याचे वाटते कि ह्यांच्या युवराजांवर बलात्काराचा आरोप होतो ( सुकन्या सामुहिक बलात्कार केस ) ह्यावर कोणीच बोलत नाही ना त्यांना जाब विचारला जातो . एखाद्यावर गंभीर आरोप होत असताना त्यांना भारताचे भावी पंतप्रधान बनविण्याचे स्वप्न कसे बघू शकतात? सुकन्या आणि तिचा संपूर्ण परिवार ह्या घटणे नंतर गायब झाले ते कसे व कोणी केले ह्याचे उत्तर अध्याप जनतेस मिळाले नाही . 

नरेंद्र मोदिनी गुजरात मध्ये शेती उत्पन्न १० ते १२ टक्क्यांनी वाढविले , आशिया खंडातील सर्वात मोठे सोलर प्रकल्प आपल्या राज्यात उभारले.गुजरात हे एकमेव राज्य आहे जे आपल्या १८००० गावांना  चोवीस तास एलेक्ट्रिसिटी पुरविते इतकेच नाही तर जागतिक ब्यांकेच्या २०११ च्या अहवाला नुसार गुजरात मधील रस्ते हे जागतिक दर्ज्याची आहेत  असे नमूद केले .  



फोर्बोस मासिकाने अहमदाबादला जगातील तिसरे शहर जे अत्यंत वेगाने प्रगती पथावर असल्याचे नमूद केले. गुजरात राज्य  हे पर्यटन क्षेत्रात सर्वात आघाडीवर आहे. सर्वात कडी म्हणजे भारत सरकारच्या लेबर खात्याच्या अहवाला नुसार गुजरात राज्यात सर्वात कमी  प्रमाणात बेकारी आहे तरीही कांग्रेस ह्यावर चकार शब्द्द बोलण्यास तय्यार नाही .सन  २००३ ते २०१३ ह्या दहा वर्षात गुजरात मध्ये एकही जातीय दंगल झाली नाही ह्याचे श्रेय मोदीस  देण्यास तय्यार  नाहीत. 


नरेंद्र मादी ह्यांच्याच कारकिर्दीत दंगे झाले असे नाही तर ह्याच गुजरात मध्ये कांग्रेसच्या मुख्यमंत्र्यांच्या काळात झालेले  दंगे कसे विसरतात? आणि त्याचे उत्तर्दाइत्व कोण घेईल?



१  ) १९६९ अहमदाबाद  दंगा ५१२ मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस . 


२ )   १९८६ अहमदाबाद  दंगा ५९ मृयुमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

३ ) १९९२ सुरत दंगा १७५ मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 


ही  झाली नुसत्या गुजरात राज्यातील दंग्यांची यादी आणि त्यावेळी  कॉंग्रेसची  राजवट होती . इतर राज्यात पण हेच राज्य शाषक होते त्या राज्यात पण दंगे झालेत मग त्या सर्व मुख्यमंत्र्यांना जवाबदार का धरू नये फक्त मोदींनाच का ?


१ )  १९४७ बंगाल पांच हजार ते दहा हाजार मृत्युमुखी पडले शाषक का
  कॉंग्रेस. 

२ ) १९६४   रोउरकेला  २००० मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

३ ) १९६७  रांची २०० मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

४ ) १९७० भिवंडी ८० मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

५ ) १९८३  आसाम  ५००० मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

६ ) १९८४  दिल्ली शीख विरोधी दंगा २७३३ मृत्युमुखी पडले शाषक 
 कॉंग्रेस  . 


७ ) १९८७ मेरठ ८१ मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

८ ) १९८९ भागलपूर  १०७० मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

९ ) १९९२ मुंबई ९००-२००० मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 

१० ) १९९२ अलिगढ १७६  मृत्युमुखी पडले शाषक  कॉंग्रेस  . 


वरील सर्व दंग्या बाबत मौन बाळगतात कारण त्याच्या जवळ लोकांना पटतील अशी उत्तरे नाहीत हेच खरे आहे. मतांचे राजकारण म्हणजे अल्पसंख्याकांचे मते मिळविण्यास कुठल्याही थराला जाण्याची तयारी आणि हाती असलेल्या सत्तेचा दुरुपयोग करून विरोधी पक्षाना   नामोहरम करणे तसेच जनतेची दिशाभुल करणे खोटी आश्वासने देणे आणि अंतिम ध्येय सत्ता काबीज करणे .  




भारतीय तरुण मतदार हे सर्व  बघून म्हणतो कि " आम्हाला २००२ मध्ये काय घडले ह्याची गरज वाटत नाही पण २०२२ साली  काय होईल ह्याकडे अधिक उत्साही आहोत " त्या दृष्टीने कोणता पक्ष कोणता कार्यक्रम आखतो व त्यायोगे भारतास जगात शक्तीशाली देश बनविल त्यालाच राज्य करण्याची संधी दिली जाईल . 

भास्करबुवा बखले-एक कृतज्ञता! / नविन लेख

भास्करबुवा बखले-एक कृतज्ञता!

जन्म दिन: १७ आक्टोबर, १८६९

 १७ आक्टोबर २०११ ह्या दिवशी भास्करबुवांच्या जन्मतिथीला बरोबर १४२ वर्षे होत आहेत. भारतीय संगीताच्या ईतिहासांत आजचा दिवस सुवर्ण अक्षरांनीच लिहोन ठेवायला हवा! शतकां शतकांमधून असा एखादाच कलाकार निर्माण होतो.

प्रत्येक कलाकाराचं कांहीतरी वैशिष्ठ असतं. स्वरांचा जीवंतपणा, रागाच्याच अंगाने त्याला सच्चेपणाने ऊठाव देणारी अप्रतिम गायकी, आणि तालाचे लालित्य हे तीनही गुण सारख्याच ऊत्कर्षाला पोहोचलेले भारतीय संगीतांतले अतिशय महत्वाचे गायक असं त्यांचं वर्णन केलं जातं ते "केवळ ह्या सम हा" अशाच विश्वासामुळे!.........
................पुढे वाचा

  

 हा लेख वाचण्यासाठी खालील देवाण-घेवाण लिंक वर टिचकी द्या ............  

http://mnbasarkar.blogspot.com/p/blog-page_08.html