सोमवार, १७ ऑक्टोबर, २०१६

जागतिक पर्यटकांत व प्रसार माध्यमांत भारता विषयी भ्रामक कल्पना .





पाश्चिमात्य माध्यमे आणि पर्यटक भारताबद्दल बऱ्याच वर्षांपासून असे दाखवतात की येथील माणसे मागासलेले आहेत हे आपल्या लिखाणातून किंवा फोटोंच्या माध्यमातून दाखवताना आपण बऱ्याच वेळा पाहिले आहे.
 भारत हा देश गरीब आहे इथे लोक व जनावरे मोकाटपाने हिंडताना दिसतात. आणि म्हणून काही काळा  पूर्वी  जगातून येणार पर्यटक प्रथम विचारणा करतो की गरीब लोकवस्ती कुठे आहे म्हणजे तिथे जाऊन आपल्या क्यामेऱ्यात  गचाळ द्रुष्ये कैद करून आपल्या देशांत भारताची परीस्थिती  दाखवतात.  
हे असे का करतात ते ?कोणास ठाऊक कदाचित प्रपोगंडा असेल भारत विरुद्ध की हा देश म्हणजे " third world. " आहे.

हा समज आता तसा कमी झाला आहे  तो आपले  भारतीय जागतिक सर्व क्षेत्रात आघाडीवर असल्यामुळे .
भारत म्हणजे " स्लमडॉग  " नाही पण  एके काळी हा देश  
" सोने की चिडिया  " म्हणून प्रसिद्ध होता आणि  त्याची  संस्कृती  फार प्राचीन आहे  . येथील गावे आणि शहरे  जागतिक दर्जाची आहेत  हे ह्या मंडळींना  दाखविण्यासाठी  काही  छायाचित्रे  .


१ ) यमुना एक्सप्रेस  ( दिल्ली -आग्रा  )



Pic ScoopWhoop



२) आमची मुंबई



Pic - CityData



Pic - IndiaHolidays



३) वीरभुमी  आणि लेक सिटी  उदयपूर




Pic - Make my Trip



४) कोलकत्ता ( आनंदी शहर )




Pic - AudioCompass


५) काश्मीर ( भारताचे नंदनवन  )



Pic - TourmyIndia


Pic - BrightWayGroup


६) साबरमती ( अहमदाबाद  )



Pic - snehasallapam



७) भारताची शान प्रजासत्ताक दिन परेड ( दिल्ली  )



Pic - Blogspot.com


८) लोटस टेंम्पल 



Pic - businessinsider


९) क्विन  नेकलेस आणि बांद्रा -वरळी सीलिंक  ( मुंबई )



pic - Pintrest



Pic - skyscrapercity



१०) राजवाड्याचे शहर जयपुर  आता आधुनिक झाले.




Pic - panoramio



११) दक्षिणेकडील अद्भुत शहर हैद्राबाद येथील चारमिनार .




Pic - HelloTravel



१२ ) भारताची   आय टी  राजधानी  बंगलोर





Pic - Ibtimes


१३) नॉर्थ ईस्ट भारताचे प्राण असलेले शहर ऐझवाल .




१४) भारताचे अभिमान नॉर्थ ईस्ट गंगटोक .





१५ ) महामार्ग ( हायवे ) चन्नई .



Pic - flickr


१६) चन्नई  येथील सुंदर मरीना बिच



Pic - panoramio


१७ ) छत्रपती शिवाजी इंटरनेशनल एरपोर्ट मुंबई



Pic - renderspirit


अशी अनेक छायाचित्रे दाखविता येतील सुंदर भारताची  पण पाश्चिमात्य लोक व माध्यमे  फक्त वाईट गोष्टीच दाखवितात जणुकाही  हेच सत्य आहे या थाटात . 
एकविसाव्या शतकात भारत हा शक्तिशाली देश बनत आहे आणि त्याची आर्थिक, सामाजिक व्यवस्था मजबुतीकडे वाटचाल करीत आहे . आता पाश्चिमात्य देश भारताकडे वेगळ्या नजरेने बघत आहेत .एक प्रचंड बाजारपेठ ,तरुण प्रशिक्षित वर्ग सर्वच क्षेत्रात आघाडीवर , स्थिर प्रशासन , गुंतवणुकीस वाव असलेला , महाशक्ती बनण्याच्या मार्गावर असलेला देश अशी ख्याती होत आहे. 


// जय भारत //



-----------------------------------------------------------------

माहिती आणि छायाचित्रे  डेमोक्रॅटिक  पेपर  ह्यांच्या  सौजन्याने. 

















रविवार, २२ मे, २०१६

जगातील अविश्वानीय पादचारी पथ ( झेब्रा क्रॉसिंग )कलाकृती ……….!!!




रस्ता ओलांडणे म्हटले कि सर्वात प्रथम आपल्या डोळ्यासमोर येत ते  पलीकडे जाण्याच्चा रस्ता ( झेब्रा क्रॉसींग )पादचारी रस्ता , जो पांढर्या रंगानी रंगवलेले पट्टे  किती कंटाळवाणे  नाही  कां ?
जेव्हा आपले शहरी जिवन , आपल्या अवती भोवतालची जिवनशुन्य वातावरण , घड्याळाच्या काट्यावर ते जगण  सर्व काही निरुच्छाई असेल तर काहीवेळेस त्यांत आनंददायी वातावरण आणणे आवशक  असते. 

मग हेच जर आपण क्रॉसींग करण्याच्या रस्त्यांना  कलापूर्ण व आधुनिक पद्धतीने केले तर हेच कंटाळवाणे वाटणारे क्रॉसींग  स्फुर्तीदाईक  व कलाकुसर व जाहिरातीसाठी पण ह्याचा वापर करू शकु . 

ह्या पांढऱ्या पट्ट्यांच्या जागी जर काही कलात्मक ,आकर्षित करणारे बनविले तर बऱ्याच कंपन्या आपल्या जाहिराती करण्यास तय्यार होतील .
काहीवेळा अशी रस्त्यावर काढलेली कलाकृती बेकायदेशीर ठरवली जाते पण जगातील काही देशांत अविश्वासर्ह अश्या कलाकृती लक्षणीय ठरल्या .
प्रत्यक्षच बघा .




1.  डॉमिनो क्रॉस वॉक ( Domino Crosswalk )






2. क्रॉस वॉक जो तुम्हास सांगतो रस्त्याचे दोन्ही बाजू नीट बघा .

3. तरंगता  क्रॉस वॉक

 

4. मिनेसोटा येथील हिरवा आणि पांढऱ्या पट्ट्याचे क्रॉस वॉक


5. रेल्वे ट्र्याक आणि बंदुकीच्या गोळ्यांनी बनविलेले क्रॉसींग . 

6. राक्षसी पावलाचा ठसा असलेले क्रॉसींग ( नॉर्थ अमेरिका ) 

7. क्रिस क्रॉस क्रॉसींग ( ऑकलंड चायना टाऊन )

8. म्याकडोनाल्ड क्रॉसींग जाहिरात ( स्विझर्लंड )

9. सरमिसळ पांढऱ्या पट्ट्यांनी बनविलेला क्रॉसींग ( सर्बिया )




10. जाहिरातीतुन क्रॉसींग संदेश " गाडी वेगाने न्याल  तर जेलमध्ये बंद व्हाल "

व्हाल "


11. पियानो क्रॉसींग 




12. प्रेमाचा संदेश देणारे क्रोसिंग ( चिन )




13. अनिमेशन क्रॉसींग 




14. योर्कटोन येथील चाकू,सुरे,आणि विविध चमच्यांनी बनवलेले  क्रॉसींग


15.  रंगी बेरंगी व्यान्वूड रोड पादचारी मार्ग , मायामी 




16. सेंटीएरी  आर्ट  पद्धतीने बनवलेले पादचारी मार्ग, न्युयॉर्क . 




17.  संगीत पट्टिका पादचारी मार्ग . 




18. अदभुत  पादचारी मार्ग, हाई ल्यांड टाऊन . 




19. स्मशान भूमीकडे जाणारा पादचारी मार्ग . 




20.  झीप्प अर्धवट लावलेला पादचारी मार्ग, बाल्टिमोर 




21. पांढरे आणी काळे चौकोनी पादचारी मार्ग . 




22. एका प्रार्थमिक शाळे समोरील आनंदमयी पादचारी मार्ग . 




23. बुडबुड्यांचा पादचारी मार्ग , स्लोवेनिया . 










२४. इंद्रधनुषी पादचारी मार्ग , व्ह्यान्कुवर  क्यानडा .  








२५ . सरकते पादचारी पथ . नॉर्थ क्यारोलिना ,अमेरिका






२६ ) गमतीचा खेळ टिक्कर प्रमाणे दिसणारे हे "Fun Hopscotch" क्रॉस वॉक . बाल्टिमोर ,अमेरिका 





७ )  फिश -बोन क्रॉसींग





========================================================

माहिती संकलन मायाजालावरून आणि छायाचित्रे गुगलच्या सौजन्याने .


















शुक्रवार, १५ एप्रिल, २०१६

एका युनिव्हरसिटीची गोष्ट




कदाचित ही गोष्ट आपण आधी ऐकली अथवा वाचलीही असेल.
आपल्या अंतर्यामी दडलेल्या अहंकारामुळे कधी कधी आपण समोरच्या व्यक्तीचे मुल्यमापन कारायला संपुर्णत: चुकत असतो त्याचे हे एक उदाहरणच म्हणावे लागेल.

ही गोष्ट आहे जगप्रसिद्ध अशा हार्वर्ड युनिव्हरसिटीत (विश्वविद्द्यापीठांत) घडलेल्या एका घटनेची!







                                                            हार्वर्ड युनिव्हरसिटी




त्या दिवशीही विश्वविद्द्यापीठांत नेहमीप्रमाणे जोरदार काम चालु होते. विद्द्यार्थ्यांची नांवे नोंदविणे, त्यांची फी जमा करणे, प्राध्यापकांची नेमणुक करणे, अशा एक ना अनेक कामांमध्ये ते विद्द्यापीठ नेहमीप्रमाणेच मग्न होते! युनिव्हरसिटीच्या प्रेसिडॆंटच्या कार्यालयांत रोजचा दिनक्रम चालु होता, पण फार धांवपळ निदान त्यादिवशी तरी नव्हती!






तेव्हढ्यांत कार्यालयाचे दार लोटुन एक करडा ड्रेस घातलेली, मितभाषी स्त्री आपल्या नव-यासहित प्रेसिडेंटच्या कार्यालयांत शिरली. समोर सेक्रेटरीबाई आपाल्या कामांत दंग होत्या. आता कोण तडमडायला आलं आहे अशा त्रासिक चेह-याने सेक्रेटरीने त्या जोडप्याकडे पाहिले. प्रथमदर्शनीच सेक्रेटरीच्या मनांत पहिला विचार आलो तो म्हणजे की ही खेडवळ वाटणारी जोडप्याची ब्याद कशाला बरे ह्या आधुनिक विश्वविद्द्यालयांत आली असावी? अशा मंडळींचा इथे काय संबंध? 

तेव्हढ्यांत त्या स्त्रीएबरोबर आलेला गृहस्थ अतिशय नम्रपणाने सेक्रेटरीला म्हणाला: "नमस्कार, आम्हा ऊभयतांना प्रेसिडॆंटला भेटायचे आहे"

"प्रेसिडॆंटला? तुम्ही त्यांची भेटायसाठी अपाईंटमेंट घेतली आहे कां?"

त्या गृहस्थाच्या नकारार्थी मान हलविण्याकडे लक्षही न देतां सेक्रेटरी तुटकपणे म्हणाली: " प्रेसिडॆंट पुर्ण दिवस खुप बीझी असतील"

"कांही हरकत नाही, आम्ही थांबु की त्यांच्यासाठी त्यांना दोन मिनिटे वेळ मिळेपर्यंत!"

तो गृहस्थ आणि ती स्त्री कोणतीही तक्रार न करतां वेटींगरूममध्ये शांतपणे वाट पाहात बसली!

सेक्रेटरीने देखील फारसे लक्ष दिले नाही. मनांत म्हणाली: "बसा हं वाट पाहात! बघु या किती वेळ थांबता ते!"

त्यानंतर कांही तास निघुन गेले. ते जोडपं तक्रार करेल आणि मग आपण त्यांना "अपाईंटशिवाय आलं ना, की हे असं होतं बर का?" असं लेक्चर मारुन घरी पाठवू असा विचार करीत त्या सेक्रेटरीने देखील त्यांच्याकडे फारसं लक्ष दिलं नाही!

ते जोडपं मात्र शांतपणे बसुन वाट पहात होतं! आता मात्र सेक्रेटरीबाईला अजिबात राहावलं नाही! ही माणसं तक्रार करीत नाही तरी यांना किती वेळ बसु द्यायचं? ही ब्याद एकदाची इथुन घालविलेली बरी म्हणुन ती शेवटी प्रेसिडेंटच्या कार्यालयांत गेली आणि त्यांना म्हणाली: "सर, हे एक जोडपं गेले कांही तास तुम्हाला भेटायचं म्हणुन थांबले आहेत. तुम्ही जरा त्यांच्याशी दोन मिनिटं बोलतां कां? म्हणजे ते इथुन टळतील तरी एकदाचे?"





प्रेसिडेंटसाहेबांनी चेह-यावर उसने हास्य आणलं आणि आपला कोट सांवरीत ते बाहेर आले. त्या जोडप्याकडे पाहिलं न पाहिल्यासारखं केलं नि म्हणाले: "हं बोला! मी काय करु शकतो आपल्यासाठी?"

ते जोडपं मोठ्या अदबीने ऊभे राहिलं! त्यांनी कमरेत वाकुन नमस्कार केला आणि ती स्त्री नम्र आवाजांत त्यांना म्हणाली: "आपण एव्हढे बिझी असुनही आम्हाला भेटायला आलांत त्याबद्दल मन:पुर्वक धन्यवाद!"

"हो पण आपलं काय काम होतं माझ्याकडॆ?" आवाजातली नाराजी कितीही न दाखविण्याचा यत्न केला तरी ती स्पष्टपणे ऊमटली होती त्यांच्या बोलण्यांत!

ती स्त्री  परत एकदा अति नम्रतेने म्हणाली: " आमचा मुलगा या विश्वविद्द्यालयांत एक वर्ष शिकला, त्याला हे विद्द्यालय खुप आवडायचे! दुर्दैवाने एक वर्षापुर्वी तो एका अपघातामध्ये दगावला, त्याच्या स्मृतीप्रित्यर्थ आम्हाला ह्या विद्द्यालयांत शक्य असल्यास  ह्याच कॅंपसवर काहीतरी मेमोरियल बसवायचे आहे"

हे सारे ऐकुन प्रेसिडेंटच्या मनावर फारसा परिणाम झाला आहे असे कांही वाटले नाही. ते कांहीशा कोरडेपणानेच म्हणाले:" मॅडम, अहो ते कसं शक्य आहे? अहो इथे हजारो विद्द्यार्थी शिकतात, त्यांतल्या अशा प्रकारच्या विद्द्यार्थ्यांच्या नांवे आम्ही जर पुतळे ऊभारीत बसलो तर ह्या विद्द्यालयाचे रुपांतर एखाद्या स्मशाभुमीमध्ये व्हायला अजिबात वेळ लागणार नाही! छःए छे ते कांही शक्य होणार नाही! या अपण आता!"

ईतक्या वेळ शांतपणे हे संभाषण ऐकत असलेल्या त्या गृहस्थास कांहीतरी म्हणायचे होते, तेव्हढ्यांत ती स्त्री परत प्रेसिडेंटला म्हणाली: "नाही नाही, आपला कांही तरी गैरसमज होतोय! आम्ही पुतळा वगैरे बसवा म्हणुन सांगत नाही तर आमच्या मुलाच्या नांवे एखादी ईमारत विद्द्यालयास द्यावी असा विचार करतोय!"

ते ऐकतांच प्रेसिडेंटने डोळे फिरविले. आपल्या नुकत्याच घातलेल्या नव्या को-या सुटावरुन हात फिरवित पण वैतागलेल्या स्वरांत तो म्हणाला:" अहो निदान नीट विचार करुन तरी बोला. ईमारत विद्द्यालयाला द्यायची म्हणतां? तुम्हाला कल्पना तरी आहे का एका इमारतीसाठी किती पैसे लागतात त्याची की ऊचलली जीभ आणि लावली टाळ्याला?" खिच्यातुन एक पोर्टेबल कॅलकुटर काढुन त्यावर आंकडे टाकीत प्रेसिडेंट पुढे म्हणाला:" अहो सध्या आमच्या हार्वर्ड कॅंपसवर असलेल्या इमारतींचीच किंमत साडेसात मिलियन डॉलर्स आहे!"

आता एव्हढी आंकडेवारी दिल्यावर तरी ह्या जोडप्याचा आवाज नक्कीच बंद होईल अशी त्याची खात्री होती.
ते सारे ऐकुन ती स्त्री थोडा विचार करीत आपल्या नव-यास म्हणाली:" अहो, एव्हढ्या मोठ्या कॅंपसमधल्या इमारतींची किंमत फक्त साडेसात मिलियन डॉलर्स? असं असेल तर मग आपणच कां एखादी युनिव्हरसिटी सुरु करु नये?"

तिच्या नव-याने संमतीदर्शक मान हलविली. तो प्रेसिडेंट फक्त पाहातच राहिला. मनांत म्हणाला: " ही बाई सांगते काय आणि हा माणुस हो म्हणतोय काय? काय हा वेड्यांचा बाजार? जाऊंदे, ह्यांच्या नादी न लागलेलच बरं!"

ते जोडपं प्रेसिडेंटचे धन्यवाद मानुन जायला निघाले! ती सेक्रेटरी धांवत आली नि म्हणाली: "अहो, जाण्यापुर्वी आमच्या व्हिजीटर बूकमध्ये नांव आणि सही कारायला विसरु नका! आम्हाला रेकॉर्ड ठेवावं लागतं म्हटलं!"

संमतीदर्शक माना हलुऊन दोघांनीही सह्या केल्या: मिस्टर ॲन्ड मिसेस लेलॅंड स्टॅनफोर्ड.




                                                                         
                                 मिस्टर ॲन्ड मिसेस लेलॅंड स्टॅनफोर्ड.



दोघांनी दाराबाहेर पावलं टाकली आणि पार्किंग एरियामधल्या आपल्या गाडीपर्यंत चालत जायच्या वेळेत कॅलीफोर्निया राज्यांतल्या पालो आल्टो ह्या शहरामधली जागा त्यांच्या विश्वविद्द्यालयासाठी "स्टॅनफोर्ड युनिव्हरसिटी" हे नांव देऊन मुक्रर देखील केली!  











माणसाच्या बाह्यरुपावरुन त्याच्याविषयी पुर्वदुषितग्रह करुन    घेणा-या अहंकाराला वास्तविकपणे कुणाच्याच आयुष्यांत स्थान असु नये! मात्र कधी कधी असंही वाटतं की त्या सेक्रेटरीच्या अशा स्वभावदोषामुळेच प्रत्यक्ष अथवा अप्रत्यक्षरित्या मदत होऊन या जगप्रसिद्ध अशा विश्वविद्द्यालयाचा जन्म झाला नाही का? जे होते ते ब-यासाठीच म्हणायचे!







=================================================


स्टॅनफोर्ड युनिव्हरसिटी एका मुळ ईंग्रजी कथेचे स्वैर भाषांतर
शशिकांत पानट

यांतील  चित्रे गुगल  च्या सौजन्याने