महाकवी कालिदास रचित " रघु वंश " 8

सर्वाथ आश्वा प्रती गुप्त देखुनी /
विस्मीत सैनिक समस्त ही मनी /
स्वछद तेने श्रुत किर्ती त्या स्थली /
वशीष्ट धेनु समयास पातली // ४१ //

पवित्र गोमुत्र आशा जला जनें /
दिलीप सूनु परीमार्जी लोचने /
अतींद्रिय द्दष्टी तयास लाभता /
तत्काळ गुप्तासहि होय पाहता //४२ //

प्रयाण जो पूर्व दिशेप्रती करी /
असा रघूने तवं देखिला हरी /
पुनः पुनः मातलीला त्वरा करी /
रथास यज्ञाश्व करोनी जो हरी // ४३ //

बघोनिया एक सहस्र लोचना /
पिंगास्व वज्री हरी आणिला मना /
कुमार गंभीर नभास जो शिवी /
अशा खरें बोलुनी त्यासं थांबवी // ४४ //

विद्वज्जनी ज्यास सुरेंद्र मानिजे /
यज्ञात आधी हवि ज्यास देईजे /
सदैव ध्यावें तुज ज्या मती अशी /
तत्कार्य नाशास कसा प्रवर्त शी // ४५ //

महाकवी कालिदास रचित " रघु वंश "

1. रघुवंश सर्ग ३           ( वृत - - वंशस्थ )

तदा पतीच्या आभिलाष पुरणा /

साखिचीया लोचन मुख्य तोषाणा /

इक्ष्वाकुच्या संतती आदिकारणा /

सुदक्षीणा दावित गर्भलक्षणा // १ //
 

शरीर ही क्षीण बहून भूषणे /

दिसे तदा पांडूर वर्ण आनने /

अंधूक तेजे मित तराकाम्बरी /


प्रभातीच्या चंद्रयुता निशेपरी // २ //

तिच्या मुखीचा मृदुगंध सेवुनी /

दिलीप एकांती नतृप्त हो मनी /

न धाय जैसा गज पल्वेले वनी /

वर्षा गमीच्या जलबिंदू वर्षांनी // ३ //


महिंद्र जैसा सूर-राज्य भोगतो /

तत्पुत्र व्हाया भुव-राज्य भोगितो /

म्हणोनि त्यागूनी समग्रही रसें /

सुदक्षिणा चाखित मृत्तिका असे // ४ //


लज्जेमुळे सांगत ना मला कधी /

इच्छीतसे काय मनांत मागधी /

इच्छा तिचीजा कळवीत महती /

साखीजना सांगतसे महिपती // ५ //